|
 ایـن آلـبـوم شـامـل یــازده قـطعـه بـه مـدت 60 دقـیـقـه بود که از این لحاظ در مـقـایـسـه با آلـبـومـهـای هم دوران خـودش پـیـشـتـاز بـود.
آهنگهای این آلبوم عـمـدتـا آهـنـگـهـایـی شـاد انـتـخـاب شده بـودند اما زمانی وارد بازار شـد کـه دوره ایـن نـوع آهـنگـها رو به رکــود بـود.
در هــر حال اغـلـب کـسـانـیـکـه این آلـبـوم را شـنـیـدنـد اظهار رضـایـت کــردنـد.
الـبـتـه در کنار آهـنـگـهـای شـاد کـه هــر کــدام از آنـهـا سـبـک خاص خود را داشتـنـد آهـنگهای آرام نـیـز شـنـیـده می شـد.
پـخـش ایـن آلـبـوم آنطور کـه بـایـد انجام نـشـد، عـلی الخصوص محدوده غـرب و جـنوب غـرب تهـران. ظاهرا دستهایی در پشت این قضیه از طرف مراکز پخش وجود داشت، گویی باند بازی در پخش آلـبـومـهـا نیـز نفوذ کرده است و متاسفانه شرکت اصلی پخش نیز با این مـسـئـلـه آنطور که باید برخورد نکـرد.
در همان زمان سرپرست گروه به صورت ناشناس به یکی از مراکز پخش واقع در میدان انقلاب مراجعه کرده و آلبوم تب رویا را به صورت عمده خواستار شد؛ ولی در جواب شنید که: «ایـن آلـبـوم کـار قـشـنـگـی نـیـسـت، بـیـا کار فـلانی را بـبـر کـه بـهـتـر اسـت!»
با خـوب و بـد بـودن آلـبـوم کاری نـداریم اما چرا یک نـفـر کـه شـایـد سواد درستی هم نداشته باشد باید بـه جـای هـمـه مـردم نـظـر دهـــد!؟ بهتر نبود مردم خودشان کار را گوش کرده و اظهار نـظر کـنـند؟ چرا باید آلبومهای بعضی گروها و خواننده ها در سکوت و تاریکی فرو روند؟ چرا باید نـوع خاصی از کارها را با نظر شخصی و به خاطر منافع شخصی خود در نطفه خفه کنیم و آن وقت به عنوان کار بلدهای موسیقی بگوییم که فلان سبک روی بورس است یا نیست!؟ بـهـتـر نیست همه نوع موسیقی در غالب چهارچوبهای مجاز پخش شود و آن وقت بـبـیـنـیـم مردم کدام را می پسندند؟ اصلا مگر همه سلیقه ها یک جورند؟ کار تب رویا هرقدر هم که خوب باشـد باید همه آنرا تحسین کـنـنـد؟ کارهـای خوب نیز همواره منـتـقـدانی خـواهـنـد داشـت چون سـلـیـقـه هـا مـتـفـاوت اسـت، اصلا اگـر کـار تب رویا بــد یا ضـعـیـف اسـت چرا وزارت ارشاد به آن مجوز داده است؟
آری مثل گـروه تب رویا باید زیاد باشند؛ گروه رادیکال، آلبوم پژمان مبرا، آلبوم مجتبی منوچهری و ...
کارهای زیادی را می شناسیم که مدت کوتاهی در بعضی مغازه ها بودند و به خاطر تـبـلـیـغـات مـنـفـی عـده ای سـود جـو به راحتی از صحـنه حـذف شـدنـد. مگـر کـسی بـرای این کارها زحمـت نکشیده بود؟ مگر هزینه نشده بود؟ و...
در کنار این مسائل خواننده دوم گروه علیرضا منصوری نیز سهـمی در خوب پـخـش نـشـدن کارها داشت! او در آن شرایط سخت فـقط به دنبال معروفـیت بود و نه پخش کار، او کـه بـه فکـر تـهـیـه کـلـیـپـهـای تـصـویـری بود و برای رسـیدن به مـقصود خود حاضـر بـود بـه شرکت اصلی پـخـش پـولی هـم بـدهـد. از نـظـر مـهـدی قـدیـمی او بـود که باعـث شـد تـا شرکت اصلی نیز با پخش ناقص کار به طور جدی برخورد نکـند و هـمـیـن مـسـائـل سـبـب شـد تا کار اول گروه با چالشی جـدی روبرو شده و صدای آن به گـوش خـیـلی هـا نـرسـد.
باز گردیم به آلـبـوم تب رویا؛ ابتدا با قطعات ایـن آلبوم آشنا می شـویم:
 آهـنـگ " سـرزمـیـن عــشــق" کـه در رابـطه با کشور عزیزمان ایران است. کاری متفاوت، در فضایی دل انگــیـز کـه که با زخـمـه هـای ساز تار هـم آوا شده است. در قسمـتـهـای هـمخوانی آن تمامی اعضای گروه شرکت داشته اند و این خود جلوه ای خاص به آن داده است. گـریـز آهـنگ به شعر «ای ایران ای مرز پرگهر» نیز بر زیبایی آن افزوده است.
 آهـنـگ " فـریـاد"؛ ریـتـمـی نـسـبـتـا شـاد و آرام بـا شعری زیبا، پرمعنی و با احساس از دکـتر پیمان صـفردوسـت
 آهـنـگهای "قـصـه قــلـب" ، "گــل مــن" ، "خـاطـره" ، "سـحـر" ، "غـروب" و "آرزو" کـه هـمـه فـضایی شـاد دارنـد.
 از آهـنـگهای آرام و احساسی ایـن آلـبـوم نـیـز می توان "تـنـهـایی" ، "خـواهـش" و "تب رویا" را بـرشـمـرد.
آهـنـگـسـازیهـای آلـبـوم تب رویا کـار مـهـدی قـدیـمی سرپرست گروه می باشد و تنظیم آهـنـگـهـا را نـیـز او به هـمـراه حسین صادقی انجام داده است.
اشـعـار زیـبـای آلـبـوم اول هـم کار دکـتـر پـیـمان صـفـردوست می باشد به جـز شـعـر آرزو که سروده مهدی قدیمی است.
ضبط آلبوم در "اسـتـودیـو تـرانـه" با صدابرداری آقای غلامرضا صادقی، و پالایش صوت و مسترینگ آقای مـحـمد عـلـیـزاده انجام شد.
طراحی پوستر و جلد آلبوم (Insert) را نیز شرکت هـفـت آسـمـان انجام داد.
خوانندگی این آلبوم در ده قطعه با صدای مشترک مهدی قدیمی و علیرضا منصوری اجرا شد اما در قطعه "گــل مــن" فـقـط صـدای مهدی قدیمی را می شـنـویـد.
در هـمـخـوانــی ایــن آلــبـوم نیز صدای نفراتی چون خانمها فــرزانـه مـقـدم، الـهـام دهـقـان نـیــری، پــریـسـا مــرادی و مـهـسـا مــرادی را می شنوید.
نـوازنـدگـان آلـبـوم تـب رویـا
تــــــار، عـــــود، دیـــوان اسـتـاد بـهـنـویـد
کــیـبـورد، پیانو، پرکاشن مـهـــدی قـدیـمـی
ضــــرب و تــمـــپـــــو سید علی محمودی کامکاران
تــــــــــــومـــــــــبـــــــــا مـحـمـود کــاشی
ویـــــــــــــلـــــــــــــــــن پــیــام طــونـــی
گــــــــــیـــــــــتـــــــــــار سـهـیـل عـــارف
گـــــــیــــتـــــار بــــــاس پـرویز مـحـمـدپور
حـرف آخر مـهـدی قـدیـمی در آلـبـوم تـب رویـا بعد از اتمام کار:
|
 حال که به آخرین لحظه های این کار رسیده ام بغض غریبی رو حس میکنم...
از کی تشکـر کـنـم!؟
کـسـانی کـه گـمـراهـم کـردنـد؛
کـسـانی کـه هـمـه چـیـز رو به بازی گـرفـتـنـد، حـتی مـنـو؛
یا اونـایی کـه فـقـط دنـبـال پـول و اسـم ورسـم بـودنـد،...
برای کی کار کردم؛ اصلا چرا شروع کردم!
آه...
سـاخـــــتـم بـرای دلـم خـونـدم واسـه هــمــه
از تـو چـه پـنهـون کـنـم دوریـت بـرام مـاتـمـه
مـهـدی
بـهـار 85
|
|